WK_Evaluatie

WK: evaluatie van de poulefase

Nu de poule-fase op de WK in Brazilië is afgelopen kunnen we de eerste conclusies trekken.
Zoals altijd zijn er teleurstellingen en verrassingen te noteren.
Het eerste dat mij opvalt is het slechte presteren van de Aziatische ploegen. Met Australië  meegerekend zijn ze alle vier laatste geworden in hun poule. Australië haalde geen enkel punt en Japan, Zuid Korea en Iran wisten slechts een schamel puntje te bemachtigen. Ook het vertoonde spel gaf weinig hoop. Te weinig fysiek en atletisch vermogen, maar vooral veel te weinig techniek en tactisch vernuft.
Ook de Afrikaanse ploegen hebben niet de stap naar de top kunnen maken. Ze gingen ten onder aan gekonkel en machtsstrijd. Kameroen, dat door een boycot van de spelers over premies pas op het laatste moment naar Brazilië afreisde, haalde geen enkel punt. Ghana liet slechts in de wedstrijd tegen Duitsland zien dat er veel meer potentie in deze ploeg zit dan er uit is gekomen. Ook het wegsturen van twee belangrijke spelers vlak voor de beslissende wedstrijd geeft aan dat de aandacht niet op presteren stond.

Ivoorkust met de op papier sterkste Afrikaanse selectie liet zich door de Grieken verrassen en kon zich niet plaatsen in een relatief gemakkelijke poule.
Alleen Algerije wist zich als afgevaardigde van het Afrikaanse continent positief te onderscheiden. De selectie bestaat bijna geheel uit spelers die opgegroeid zijn in Frankrijk. Ze lieten zien dat ze behalve goede fysieke en technische kwaliteiten ook beschikten over voldoende teamspirit. Het was goed om te zien hoe de hele selectie de plaatsing voor de achtste finales met elkaar vierde.
Ook enkele grote landen uit Europa hoorden bij de vroege afvallers. Titelverdediger Spanje speelde niet meer het tiki-taka voetbal van vier jaar geleden. De echte drive was er niet meer en de spelers leken moe en niet scherp.
Hetzelfde kan gezegd worden van Portugal. Alle ballen op Ronaldo, maar hij gaf niet thuis. Hij is toe aan rust en herstel van een aantal kleine blessures. De rest van de Portugese selectie liet zien niet goed genoeg te zijn om het gemis aan vorm van de maestro te compenseren.
Italië miste vooral kwaliteit in de aanval en Engeland liet zien dat het met deze jonge ploeg nog net te kort komt voor de echte top.
De grote verrassing was voor mij Costa Rica. Als je in een poule met Engeland, Italië en Uruguay zeven punten kunt halen dan heb je je plaats in de achtste finales dik verdiend. De kracht van deze ploeg was de sterke vijfmans verdediging die slechts tegen Uruguay een tegentreffer moest incaseren.
Costa Rica is een goed voorbeeld van de ploegen die het goed doen tot nu toe. Een sterke verdediging als basis van waar uit de counter kan worden gespeeld. Net als Mexico, Chili en Nederland speelt deze ploeg zeer effectief en is voor de beter voetballende ploegen moeilijk te bespelen. Ook teams als Griekenland en Algerije spelen vanuit deze verdedigende gedachte maar dan met een vierlijn.
Het is opvallend hoe effectief Nederland heeft gevoetbald tot nu toe. Het is het meest scorende team, heeft het maximale aantal punten maar speelt totaal onnederlands. De eerste helft tegen Chili leverde slechts 27 procent balbezit op. 
Toch vind ik het mooi om te zien dat er een echt team staat. Er is geen geouwehoer, geen ontevreden gezichten en iedereen is duidelijk bereid om zichzelf weg te cijferen voor het geheel. Een groot compliment aan de bondscoach hoe hij alle ego’s met de neuzen dezelfde kant op heeft gekregen. Ik ben benieuwd wat dit team kan brengen in de volgende fase van het toernooi. Zijn ze in staat om om te gaan met een eventuele achterstand. Of met een tegenstander die zich helemaal aanpast aan onze tactiek. We zullen zien. Het schema tot aan de finale had in ieder geval veel moeilijker gekund. 
Brazilië en Argentinië hebben hun ware gezicht nog niet laten zien. Hun toernooi is nu pas begonnen. De weg voor vooral Brazilië is overigens loodzwaar met potentiële tegenstanders als Colombia en Duitsland om van Chili nog maar niet te spreken.
De twee sterkste landen vanuit Europa zijn wat mij betreft Frankrijk en Duitsland. Zij speelden het meest overtuigend met vast idee en veel individuele kwaliteiten. Volgens het speelschema zullen ze elkaar echter in de kwartfinale al kunnen tegen komen. Ik ben benieuwd of de verdediging van Duitsland dan sterk genoeg zal blijken te zijn.
Ik hoop het wel want dit elftal speelt voetbal zoals ik het graag zie: met veel durf en initiatief in balbezit en snel druk zetten wanneer de bal bij de tegenstander is.