WKVoorspelling

WK-voorspelling: Europa pakt de macht in Zuid-Amerika

De WK staan op het punt van beginnen. In de aanloop wordt er altijd druk gespeculeerd wie er gaat winnen. Bij wedkantoren en in bedrijfs- en verenigingspoultjes wordt klein en groot geld ingezet op de vermoedelijke winnaars.
Dit jaar is het thuisland, Brazilië de grote favoriet, op de voet gevolgd door het Argentinië van Messi.
Het is grappig om te zien dat allerlei voetbalkenners allemaal tot dezelfde voorspelling komen: Brazilië wordt kampioen.
Praten ze elkaar allemaal na? Waar zijn die voorspellingen eigenlijk op gebaseerd? Tijd om hier verder in te duiken.
Waarom is Brazilië bij de meeste mensen favoriet?
Als eerste wordt vaak gesproken over het thuisvoordeel. De fanatieke aanhang zal het gastland naar de overwinning stuwen.
Het zal echter ook een enorme druk leggen op het team om aan de hoge verwachting te moeten voldoen. De media zal iedere beweging volgen en elke beslissing van de coach op de weegschaal leggen. Wat zal er gebeuren als er in de poule fase per ongeluk een keer wordt verloren? Kunnen de spelers met druk en tegenslag omgaan?
Menig kenner zal zeggen dat dit team dat kan. Het tweede aspect waardoor de favorietenrol is gerechtvaardigd is immers de winst van de Confederations Cup. Ze versloegen het Spaanse team in de finale met 3-0. Dit was echter wel het Spaanse team dat aan het einde van een lang seizoen smachtte naar vakantie en niet zo gemotiveerd was als het thuisland. Dus was dit toernooi wel maatgevend als het aankomt op mentaliteit en winnen op de juiste momenten? Hiervoor heb je keiharde professionals nodig. Spelers die precies weten wat er in topwedstrijden gevraagd wordt. Spelers die in de eindfase van een lang en vermoeiend kampioenschap nog in staat zijn om hun grenzen te verleggen. Maar ook een team dat al vaker in dit soort situaties heeft gezeten. Dat heeft geleerd van fouten en weten op welke zekerheden ze kunnen terugvallen. Het grote nadeel voor het gastland hierbij is dat ze geen kwalificatie wedstrijden heeft moeten spelen. Ze hebben niet met de echte druk hoeven omgaan en zichzelf niet kunnen testen onder de stress van “echt moeten”.
Ook de statistieken geven aan dat het spelen in eigen land een geen voordeel meer is. Van de laatste acht Wereld kampioenschappen wist alleen Frankrijk, in 1998, de beker te veroveren. 
De winst in de Confederations Cup zegt mij dus niet zo veel. Het gaat om echte overwinningen zoals een landskampioenschap, de Champions League of de wereldbeker. Als ik dan kijk naar de selectie van Brazilië dan valt het op dat er maar vijf spelers zijn die ervaring hebben in het spelen van een eindronde. Hiervan zijn eigenlijk alleen Dani Alves en Ramires zekerheidjes. Verder hebben alleen Dante en Thiago Silva en Marcelo dit seizoen echt iets gewonnen. Ik denk dat Brazilië een goede selectie heeft die best ver zal kunnen komen. Ze missen echter de ervaring en de team-hardheid om op beslissende momenten te kunnen winnen. Ze zullen de kwart- of halve finale halen, maar daarna is het voorbij.

Wat zijn de kansen voor Argentinië?
Het Wereldkampioenschap is zes keer in Zuid-Amerika gespeeld en nog nooit gewonnen door een niet-Zuidamerikaans land. Op basis van deze statistiek ligt het voor de hand dat Argentinië een grote kanshebber is. Zeker als de conclusie over Brazilië straks bewaarheid wordt.
Wat geeft Argentinië het voordeel?
Ze spelen dicht bij huis. Weliswaar in het land van hun grote rivaal, maar zullen zich toch gesteund blijken door een grote groep supporters.
Bovendien zijn de Argentijnse profs wel wat gewend, ze hebben allemaal ervaring in het spelen in het buitenland bij gerenommeerde clubs.
De ploeg heeft in de kwalificatie-wedstrijden laten zien dat het oppermachtig was in Zuid-Amerika en plaatste zich als eerste in de poule.
Vooral in de lastige uitwedstrijden wist de ploeg op de beslissende momenten in een vijandelijke omgeving de punten te pakken.
Dit moet het zelfvertrouwen goed hebben gedaan. Het team heeft de mentale test goed doorstaan. 
De grote vedette is natuurlijk Lionel Messi. Hij zal Argentinië de extra kwaliteit moeten geven op de momenten waarop de wedstrijd beslist moet worden. Het gehele team zal hem de kans moeten geven om te excelleren. Ook spelers als Aguero, Higuain en Di Maria zullen zich moeten schikken in de hiërarchie. 
Hier zit wat mij betreft ook het grote vraagteken. Messi heeft een moeizaam seizoen bij Barcelona achter de rug. Enkele blessures hebben hem langere tijd buitenspel gezet. Na zijn terugkeer heeft hij nog niet de grote vorm laten zien van vorig seizoen. Zijn fitheid is voor mij twijfelachtig maar ook zijn bereidheid om zich voor 100 procent in te zetten voor het team. Vooral op momenten in de wedstrijd waar het aankomt op de strijd van man tegen man. Zijn de andere sterren bereid om het vuile werk op te knappen?
Wat gebeurt er met het team als blijkt dat Messi niet in vorm is of erger, wanneer hij geblesseerd raakt?
Dan zal er een geheel nieuwe dynamiek ontstaan die goed en minder goed uit kan pakken.
Ik schat Argentinië in als de koploper en grootste kanshebber van Zuid-Amerika. Toch denk ik dat ze geen kampioen zullen worden.
Halve finale of verliezend finalist zal de uitkomst zijn.

Wat kan Colombia?
De grootste verrassing voor mij in de kwalificatie is de tweede plaats van Colombia, met slechts twee punten minder dan Argentinië.
Ze beginnen in poule C, een relatief gemakkelijke groep waarin ze zich als eerste moeten kunnen plaatsen.
Indien ze dan de achtste finale winnen is de kans groot dat Brazilië de tegenstander in de kwartfinale zal zijn.
Het thuisland krijgt dan in het warme Fortaleza een geduchte tegenstander die wat mij betreft in staat is om deze wedstrijd te winnen.

Kan een Europees land wereldkampioen worden?
De statistieken wijzen uit dat een Europees land geen kampioen kan worden in Zuid-Amerika. Van de zes keer dat het kampioenschap daar is gehouden is het zes keer niet gelukt. 
Het is echter sinds Mexico in 1986, 28 jaar geleden, dat er voor het laatst een kampioenschap in Zuid Amerika is georganiseerd.
Er is ondertussen in het voetbal veel veranderd. Was vroeger de reis een hele onderneming, tegenwoordig is iedere voetballer gewend om in het vliegtuig te zitten en van hotel naar hotel te verkassen. Het klimaat is in de winterperiode van het zuidelijk halfrond ook geen onoverkomelijk probleem. Zeker niet als je geen wedstrijden hoeft te spelen in de meest noordelijke speelsteden zoals Manaus, Fortaleza en Natal.
De stadions zijn tegenwoordig vergelijkbaar met wat we in Europa hebben. Het grote verschil met dertig jaar geleden is echter het gras waarop gespeeld wordt. Het Zuidamerikaanse gras was heel anders dan we in Europa hadden. Het vergde flink wat gewenning om er op te spelen. De grasmat moet tegenwoordig aan duidelijke universele eisen voldoen en wordt veelal geleverd door Europese bedrijven. Ik ben wel benieuwd hoe de velden zich houden onder zon en regen.
Bovendien zijn we er als Europa zijnde al verschillende keren dicht bij geweest om de WK in Zuid Amerika te winnen. Van de laatste vier finales op dat continent stond er vier keer een Europese ploeg als verliezend finalist. Tjecho-Slowakije, Italië, Nederland en West Duitsland.

Welk Europees land is dan de favoriet? Als ik kijk naar het speelschema dan zullen waarschijnlijk enkele grote Europese landen elkaar treffen in de kwartfinale. Frankrijk- Duitsland en Spanje-Italië zijn mogelijkheden. Dit zijn voor mij ook de grote favorieten.
De winnaars van deze wedstrijden treffen dan waarschijnlijk Brazilië (of Colombia) en Argentinië in twee mooie halve finales.
Beide halve finales worden gespeeld in de koele plaatsen Belo Horizonte en Sao Paulo en zijn dus geen nadeel voor de Europese ploegen.
Ik ben benieuwd of Spanje het nog een keer voor elkaar kan krijgen. Dit zou enorm knap zijn. Toch denk ik dat de echte honger er niet meer is. Dit seizoen hebben we al gezien dat de oude sterren van Barcelona, toch een belangrijke factor binnen het Spaanse team, op de doorslaggevende momenten niet meer beslissend konden zijn. Het team wordt ook relatief oud en de opvolgers zijn nog niet van dezelfde kwaliteit. Houden ze vast aan het tiki-taka van Barca of gaan ze over op de meer directe stijl van Real? Hierin zal de Spaanse bondscoach een duidelijke beslissing moeten nemen.  Ik denk dat er in de kwartfinale tegen Italië nog een laatste keer gewonnen zal kunnen worden, maar dat Argentinië in de halve finale te goed zal zijn.
Een andere mogelijkheid op een Europese kwartfinale is Duitsland-Frankrijk. Twee landen die aan elkaar gewaagd zullen zijn. Frankrijk liet in het oefenduel tegen Nederland zien over een zeer goed team te beschikken waarmee ze ver kunnen komen. Hoewel ze zich pas plaatsten voor de WK na de play-off tegen Oekraïne, lieten ze zien goed te kunnen voetballen. Ik denk echter dat het wegvallen van Franck Ribéry net het verschil zal maken in het voordeel van de Duitsers.
Vreemd genoeg wordt Duitsland bijna nergens genoemd als topfavoriet voor de overwinning. Zelfs in eigen land zijn de verwachtingen niet heel erg hoog. Twee jaar geleden bij de EK was dit compleet anders. Iedere voetbalkenner roemde de jeugdige ploeg om hun kwalitatief goede spel. Ze waren de gedoodverfde favoriet en zouden de hegemonie van Spanje voor de komende acht jaar overnemen. Ik voorspelde toen al dat ze nog geen eindtoernooi konden winnen. Dit moet je namelijk leren. Je moet door de onvermijdelijke teleurstellingen heen om als team kampioenswaardig te worden. De bondscoach, Joachim Low, geeft met zijn selectie precies aan hoe hij gaat spelen. Veel beweeglijke middenvelders en zonder typische nummer negen. Een moderne speelwijze die over het algemeen attractief is om naar te kijken en deze keer omgezet zal moeten worden naar rendement. Ik denk dat dit team er klaar voor is om te oogsten. Startend vanuit een relatief gemakkelijke poule kunnen ze als groepswinnaar blijven spelen in de koelere speelsteden als Porto Alegre, Rio de Janeiro en Belo Horizonte voordat ze wederom in Rio een gooi kunnen doen naar het Wereldkampioenschap.